Bij een jongetje dat na de geboorte huilt is een aangeboren liesbreuk snel duidelijk door het knobbeltje dat in de liezen zichtbaar wordt door de druk van het huilen. Ook op de basisschool ontdekt men de liesbreuk snel door het blazen op de rug van de hand bij een bezoek aan de schoolarts. Voor veel mensen is een liesbreuk een toevallige ontdekking omdat er bijna geen en soms helemaal geen klachten zijn.

Het eerste symptoom dat zichtbaar is, is een knobbeltje in de lies als er druk op de onderbuik wordt gezet. Het knobbeltje dat men ziet zijn uitpuilende organen. Meestal verdwijnt het knobbeltje vanzelf weer. Als de liesbreuk verergert blijft het knobbeltje wel zichtbaar tot men het zelf weer terugduwt.
In sommige gevallen heeft men wel wat last in de lies, dit is geen echte pijn maar een zeurderig gevoel dat vaak genegeerd wordt.

Echte pijn ontstaat pas als er een beklemming ontstaat. Deze beklemming knelt de grote bloedvaten van het been af waardoor de bloedtoevoer wordt belemmerd. Als dit gebeurt dan moet men met spoed naar het ziekenhuis en geopereerd worden. Ook al heeft men meestal weinig problemen bij een liesbreuk en is de pijn minimaal of heeft men helemaal geen last, het is altijd beter om toch een afspraak te maken om de liesbreuk te laten verhelpen. Een operatie is een kleine ingreep en men is hier snel van hersteld. Het risico dat er beklemming optreedt is altijd aanwezig en deze gevolgen kunnen catastrofaal zijn.